กาพย์ยานี 11  เรื่อง  เพลิงไฟแห่งชีวิต

 

      เพลิงไฟแห่งไพรสน           ช่างร้อนรนเหลือคณา

แผดเผาแผ่นนาวา                     พสุธากระเทือนทั่ว

      แลฝูงหมู่มัจฉา                    ไอยราสะท้านกลัว

มวลมิตรสัตว์ทุกตัว                  ใจระทมสมประดี

 

     ชีวิตหนอชีวิต                      ไฟลิขิตแห่งวจี

เผาผลาญคุณความดี                 แหลกธุลีเป็นผุยผง

     แปรเย็นเปลี่ยนเป็นร้อน      แม้นจิตอ่อนด้วยยุยง

ผลกรรมกระทำส่ง                   มิอาจคงคุณธรรม

 

    ตั้งมั่นด้วยสติ                       พึงพินิตพิจารณา

แยกแยะหลักวาจา                    ด้วยดวงตาแห่งเหตุผล

     ดีชั่วรู้ตัวทำ                         จงจดจำอย่างแยบยล

มุ่งมั่นเพื่อสากล                      หลีกให้พ้นทนอบาย

  

 

 

      เพลิงไฟแห่งไพรสน           ช่างร้อนรนเหลือคณา

แผดเผาแผ่นนาวา                     พสุธากระเทือนทั่ว

      แลฝูงหมู่มัจฉา                    ไอยราสะท้านกลัว

มวลมิตรสัตว์ทุกตัว                  ใจระทมสมประดี

 

2  บทนี้เป็นการบรรยายถึงไฟป่าที่สร้างความหวาดกลัวให้กับสัตว์ทุกชนิดที่อยู่ในป่า  แม้กระทั้งช้างสัตว์ตัวใหญ่โตที่สุดในป่าก็ยังแกร่งกลัวต่อไฟป่า  ทุกชีวิตในป่าจึงมิอาจสู่กับไฟป่าที่ร้อนแรงได้

 

     ชีวิตหนอชีวิต                      ไฟลิขิตแห่งวจี

เผาผลาญคุณความดี                 แหลกธุลีเป็นผุยผง

     แปรเย็นเปลี่ยนเป็นร้อน      แม้นจิตอ่อนด้วยยุยง

ผลกรรมกระทำส่ง                   มิอาจคงคุณธรรม

 

2  บทนี้เป็นการบรรยายถึงไฟจากปากคน  ไฟนี้ทำลาย และทำร้ายผู้อื่นด้วยคำพูดให้สร้างความเกียจชังด้วยการใส่ร้าย  ใส่ไฟกัน  แต่สุดท้ายของคนที่ใช้ไฟจากปากทำร้ายคนอื่น  คนเหล่านั้นย่อมมิอาจจะยกตนว่ามีคุณธรรมได้ ในไม่ช้าก็ได้ชื่อว่าคนเลว

 

    ตั้งมั่นด้วยสติ                       พึงพินิตพิจารณา

แยกแยะหลักวาจา                    ด้วยดวงตาแห่งเหตุผล

     ดีชั่วรู้ตัวทำ                         จงจดจำอย่างแยบยล

มุ่งมั่นเพื่อสากล                      หลีกให้พ้นทนอบาย

 

 

2  บทนี้เป็นการบรรยายถึงการตั้งมั่นในการฝึกแยกแยะดีชั่วด้วยตนเอง  ทำดีก็รู้ว่ากำลังทำดี  ทำชั่วก็รู้ว่ากำลังทำชั่ว และรู้จักพิจารณาเรื่องราวต่าง ๆ ด้วยเหตุผล ในขนาดที่ฟังผู้อื่นพูดก็รู้จักพิจารณาคำพูดของเขาว่าคำพูดเหล่านั้นดีหรือเลว  จริงหรือเท็จ

สุดท้ายต้องการสื่อสารว่าการเป็นคนรู้จักรับฟังผู้อื่นอย่างมีสติ แยกแยะชั่วดีด้วยการใช้เหตุผล ย่อมหลีกพ้นจากถูกชักจูงให้เข้าใจผิด ๆ ได้  ส่งผลให้เป็นผู้มีคุณธรรมระดับสากลอย่างเต็มภาคภูมิ

 

การเขียนจึงต้องการโยงเปรียบเทียบเอาเรื่องของไฟป่ามาเปรียบเทียบกับไฟจากปากของคนมีความร้ายกาจไม่ต่างกัน  และสุดท้ายคนที่มีคุณธรรมย่อมสยบภัยต่าง ๆ ได้ด้วยปัญญา   จึงได้ชื่อกาพย์ว่า  “เพลิงไฟแห่งชีวิต”

 

ขอบคุณสำหรับผู้สนใจทุกท่าน 

ทุกท่านสามารถติ และนำเสนอแนวคิดการพัฒนาเนื้อหาที่เหมาะสมได้ตามลิ้งค์นี้นะครับ 

https://th-th.facebook.com/newsguidance

หรือ  e-mail :  This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

 

ผู้โพส

พยัคฆ์กูรู

 

วันที่โพส

23  พฤษภาคม  2557